Σπίλος (ελιά) και κακόηθες μελάνωμα
Απλός μελαχρωστικός σπίλος

Απλός μελαχρωστικός σπίλος.

Οι συνηθισμένες μας ελιές πολύ σπάνια μπορεί να γίνουν κακοήθεις. Αυτό μπορεί να συμβεί αν τις βλέπει πολύ ο ήλιος, αν έχουν μεγάλο μέγεθος, αν τις τραυματίζουμε, τακτικά με τα νύχια, με ρούχα ή ξυράφια, αλλά και αν απλά είναι γραμμένο στα γονίδιά τους.

Ποιες ελιές όμως πρέπει να αφαιρούνται; Όχι βέβαια όλες
γιατί τότε δε θα κάναμε άλλη δουλειά. Πρέπει να αφαιρούνται μόνο όσες έχουν μέγεθος μεγαλύτερο από 1 πόντο ή έχουν χρώμα πολύ σκούρο ή μαύρες κηλίδες ή βρίσκονται σε περιοχές του σώματος που τις βλέπει πολύ ο ήλιος ή  άλλαξαν πρόσφατα χρώμα ή μεγάλωσαν απότομα ή έχουν τραυματισθεί πολλές φορές στο παρελθόν.

Κακόηθες μελάνωμα στερνικής περιοχής

Κακόηθες μελάνωμα
στερνικής περιοχής

Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται αν υπάρχει οικογενειακό
ιστορικό μελανώματος.

Τότε καλό είναι να αφαιρούνται όλοι οι έστω και λίγο ύποπτοι σπίλοι και να χαρτογραφούνται οι υπόλοιποι.(φωτογράφηση και μέτρηση) ώστε να παρακολουθούνται κάθε χρόνο.

Είναι μεγάλο λάθος αυτό που λέει ο κόσμος «μην πειράζεις την ελιά σου γιατί μπορεί να γίνει
καρκίνος». Ο σπίλος που αφαιρέθηκε ολόκληρος και δεν είχε κακοήθεια, δεν μπορεί ποτέ να ξαναγεννηθεί, ούτε βέβαια και να γίνει ποτέ κακοήθης. Πώς να γίνει καρκίνος αφού βρίσκεται πλέον στα σκουπίδια; Αυτό που λέει ο κόσμος, ξεκίνησε από κάποιους που είχαν για πολλά χρόνια μια ελιά, χωρίς να κάνουν τίποτα. Ακόμα κι όταν άρχισε να μεγαλώνει και να αλλάζει χρώμα, πάλι δεν έκαναν τίποτα. Τελικά πήγαν στο γιατρό όταν η ελιά είχε ήδη γίνει προχωρημένο μελάνωμα και τότε βέβαια ήταν πλέον αργά. Το μελάνωμα είχε ήδη δώσει μεταστάσεις.

Αρχική Σελίδα    |    Όροι Χρήσης    |    Επικοινωνία


Copyright © 2005 J.P.Fyssas